Soms voelt mijn hoofd gewoon… te veel.

Niet druk zoals chaos, maar vol. Alsof alles wat ik zie, hoor en voel ergens binnenkomt en niet meer weggaat. Ik kan niet gewoon naar iets kijken en het laten voor wat het is. Ik zie meteen meer. Ik voel meteen meer. En voor ik het doorheb, zit ik al middenin iets wat eigenlijk nooit hardop is gezegd.

Ik hoor je woorden, maar ik vertrouw daar niet op. Ik voel wat eronder zit. En dat blijft hangen.

Ik merk dingen op die klein lijken, maar voor mij groot voelen. Een blik. Een verandering in toon. Iets wat net anders is dan normaal. En mijn hoofd pakt dat vast en laat het niet meer los. Niet omdat ik moeilijk wil doen, maar omdat het gewoon niet klopt in mij. Alsof mijn binnenkant zegt: hier zit iets.

Ik hoor je woorden, maar ik vertrouw daar niet op. Ik voel wat eronder zit. En dat blijft hangen.

Ik merk dingen op die klein lijken, maar voor mij groot voelen. Een blik. Een verandering in toon. Iets wat net anders is dan normaal. En mijn hoofd pakt dat vast en laat het niet meer los. Niet omdat ik moeilijk wil doen, maar omdat het gewoon niet klopt in mij. Alsof mijn binnenkant zegt: hier zit iets.

En dan ga ik zoeken.

Waarom voelt dit zo? Wat bedoelt iemand echt? Heb ik iets verkeerd gedaan? Had ik iets anders moeten zeggen? Mijn hoofd blijft rondjes draaien om één moment, alsof daar ergens het antwoord ligt dat mij rust gaat geven.

Maar die rust komt niet altijd.

Er zit ook iets strengs in mij. Naar mezelf vooral. Ik kan zo lang blijven hangen in wat ik anders had kunnen doen, dat het bijna zwaarder wordt dan wat er daadwerkelijk gebeurd is. Alsof ik mezelf continu aan het checken ben.

En tegelijk voel ik alles diep. Niet een beetje. Gewoon meteen intens. Waardoor mijn hoofd het weer wil begrijpen, wil controleren, wil ordenen. Maar gevoel laat zich niet altijd ordenen. En daar wringt het.

Ik denk dat dat het is.

Ik ben iemand die niet oppervlakkig kan kijken, niet oppervlakkig kan voelen en dus ook niet oppervlakkig kan denken. Alles gaat dieper, of ik dat nou wil of niet.

En soms wou ik echt dat het wat zachter kon. Wat stiller.

Maar dit is hoe het bij mij werkt.

Van buiten lijkt het rustig.

Van binnen gebeurt alles tegelijk.